Een dik letselschadedossier is vooral veel leeswerk. Juridische stukken, medische rapportages, brieven over werk en inkomen. Bij a.s.r. wordt dat lezen inmiddels gedeeltelijk gedaan door software die het dossier vanuit drie invalshoeken tegelijk doorneemt.
De verzekeraar zet vier AI-agents in. Drie ervan analyseren hetzelfde dossier, elk met een eigen bril: juridisch, medisch en sociaal. Een vierde bundelt die bevindingen tot één overzicht voor de behandelaar. Alle 120 medewerkers van de letselschadeafdeling werken er dagelijks mee (Bron: SchadeCarriere, 15 juli 2026).
Update 25 september 2026 De passage over het recht op uitleg is aangescherpt. Artikel 86 van de AI-verordening geldt voor besluiten op basis van hoogrisico-AI uit bijlage III, en letselschadebehandeling staat daar niet met zoveel woorden in (bron). De feiten over a.s.r. zijn ongewijzigd.
Beginner-tip Een AI-agent is niet hetzelfde als een chatbot. Een chatbot antwoordt op wat je vraagt. Een agent krijgt een doel en bepaalt zelf welke stappen hij zet om daar te komen: een document opvragen, een database raadplegen, een samenvatting schrijven. Die zelfstandigheid is precies waarom er afspraken over nodig zijn.
Opgeleid als een nieuwe collega
Volgens Chief Data Officer Maarten Kramer begon het project niet bij de techniek maar bij de kwaliteit van de data. Daarna werd de agent benaderd als een nieuwe medewerker: eerst testen of de basisvaardigheden er zijn, dan stapsgewijs opleiden met duidelijke instructies en voortdurende feedback van ervaren letselschadespecialisten.
Dat is meer dan een aardige metafoor. Wat er feitelijk gebeurt, is dat impliciete vakkennis van specialisten wordt omgezet in expliciete regels waarmee het systeem kan werken. Kennis die vroeger in hoofden zat, komt in het systeem terecht.
Twee grenzen zijn hard getrokken. De AI krijgt uitsluitend toegang tot casusinformatie en niet tot persoonsgegevens. En het eindoordeel blijft bij de menselijke expert. Harde productiviteitscijfers heeft a.s.r. nog niet; het bedrijf noemt het vooral een stap naar betere dossieranalyse en meer transparantie.
Waar het misgaat, gaat het mis bij autonomie
Joop Snijder, AI-specialist bij Info Support, beschrijft in een longread van het Verbond van Verzekeraars wat er kan gebeuren als je een agent te snel te veel laat. Hij noemt drie scenario’s die voor jou als verzekerde direct merkbaar zijn: een agent die claims te ruimhartig toekent, een agent die taken oppakt die hem niet zijn toebedeeld, en een agent die gegevens vrijgeeft aan iemand voor wie ze niet bestemd waren (Bron: Verbond van Verzekeraars).
Zijn advies klinkt saai en is daarom waarschijnlijk juist: begin klein, geef zo min mogelijk autonomie, kijk wat het systeem doet, en breid pas uit tot het punt waarop je het risico niet meer acceptabel vindt. “Ik vergelijk het altijd met een junior in de organisatie”, zegt hij. “Die laat je ook niet meteen al het seniorwerk doen.”
Snijder wijst er daarbij op dat de AI-verordening mensen recht geeft op uitleg over hoe een beslissing tot stand kwam. Dat is voor hem de reden om een mens op de kritieke overdrachtsmomenten te houden.
Gevorderden Het recht op uitleg in de AI-verordening (artikel 86) is smaller dan het klinkt. Het geldt voor besluiten die een organisatie neemt op basis van een hoogrisico-AI-systeem uit bijlage III, met merkbare gevolgen voor jou. Bij verzekeringen noemt die bijlage risicobeoordeling en prijsstelling voor levens- en ziektekostenverzekeringen; letselschadebehandeling staat er niet met zoveel woorden in (Bron: AI-verordening, artikel 86). Voor volledig geautomatiseerde besluiten geldt daarnaast artikel 22 van de AVG. Een mens in de lus is dus verstandig, maar niet in elk geval wettelijk verplicht.
Wat jij hiermee kunt
Concreet: als je een claim indient en die wordt afgewezen of lager uitbetaald dan je verwachtte, mag je vragen waarop dat oordeel rust. Je mag ook vragen of er geautomatiseerde verwerking bij betrokken was. Een verzekeraar die dat niet kan uitleggen, heeft een probleem, en jij niet. Hoe dat recht op navolgbaarheid juridisch vorm krijgt, lees je in AI nam een besluit over jou.
Er komt een kant bij die nu nog theoretisch klinkt. Snijder verwacht dat verzekerden straks hun eigen agent inzetten om claims in te dienen. Dat verlaagt de drempel om te claimen flink. Voor wie ooit is afgehaakt bij het vierde formulier, is dat winst. Voor verzekeraars is het een stroom claims die door software wordt aangeleverd en die door andere software wordt gelezen.
Op dat moment is de vraag wie er nog ergens in het proces zit die het dossier écht kent.
Veelgestelde vragen
Beslist een AI straks of mijn schadeclaim wordt uitbetaald?
Bij a.s.r. nadrukkelijk niet, zegt het bedrijf zelf. Daar ondersteunen vier samenwerkende AI-agents de behandelaars van letselschadedossiers: drie analyseren hetzelfde dossier vanuit een juridische, medische en sociale invalshoek, en een vierde bundelt die bevindingen tot één overzicht. De uiteindelijke beoordeling blijft volgens a.s.r. altijd bij de menselijke expert ([Bron: SchadeCarriere, 15 juli 2026](https://www.schadecarriere.nl/artikel/asr-zet-ai-agents-in-om-letselschadedossiers-slimmer-te-beoordelen)).
Krijgt zo'n AI mijn medische gegevens te zien?
a.s.r. zegt dat de AI uitsluitend toegang krijgt tot casusinformatie en niet tot persoonsgegevens. Dat onderscheid is de kern van de afspraak: het systeem werkt met de inhoud van het dossier, niet met een identificeerbaar persoon erachter. Hoe die scheiding in de praktijk wordt bewaakt, maakt het bedrijf niet openbaar. Wil je weten wat jouw verzekeraar doet, dan is dat een vraag die je gewoon kunt stellen; verzekeraars zijn verplicht je te informeren over geautomatiseerde verwerking van je gegevens.
Wat kan er misgaan als een verzekeraar AI-agents te veel vrijheid geeft?
AI-expert Joop Snijder van Info Support noemt in een longread van het Verbond van Verzekeraars drie concrete risico's: een agent die schadeclaims te ruimhartig toekent, een agent die taken uitvoert die niet tot zijn takenpakket horen, en een agent die gegevens vrijgeeft aan een klant voor wie die niet bedoeld waren. Zijn advies is steeds hetzelfde: begin klein, geef zo min mogelijk autonomie, en bouw die pas uit als je weet wat het systeem wel en niet kan ([Bron: Verbond van Verzekeraars](https://www.verzekeraars.nl/publicaties/longreads/zo-maak-je-een-ai-agent-die-echt-werkt-in-je-bedrijfsproces)).
Heb ik recht op uitleg als AI meebeslist over mijn dossier?
Snijder wijst erop dat de AI-verordening mensen een recht op uitleg geeft, en dringt daarom aan op een 'human in the loop' op de kritieke momenten in het proces. Juridisch ligt het preciezer: dat recht (artikel 86) geldt voor besluiten op basis van hoogrisico-AI uit bijlage III van de verordening, zoals risicobeoordeling en prijsstelling bij levens- en ziektekostenverzekeringen. Of letselschadebehandeling daaronder valt, is niet vanzelfsprekend. Bij volledig geautomatiseerde besluiten geeft de AVG je daarnaast eigen rechten. Vragen waarop een afwijzing is gebaseerd mag je altijd.
Gaat mijn eigen AI straks claims voor me indienen?
Snijder verwacht van wel, en ziet dat als tweesnijdend. Een eigen agent die namens jou een claim indient, verlaagt de drempel om te claimen aanzienlijk. Voor jou is dat gemak. Voor verzekeraars betekent het meer claims en een website die niet langer door mensen wordt gelezen maar door software, die alleen tekst verwerkt en geen beeld of toon meeweegt.
Bronnen
Waar deze informatie vandaan komt.
Was dit nuttig?
Wat miste je?